AmiNova 80 – Aminokwasy roślinne

Pomaga roślinie wykorzystywać azot do tworzenia innych aminokwasów. Można go traktować jak punkt przesiadkowy: stąd azot trafia do kolejnych związków potrzebnych komórkom.

Razem z glicyną uczestniczy w fotorespiracji, czyli odzyskiwaniu części związków powstających podczas pracy fotosyntezy. Jest też składnikiem białek, z których roślina buduje między innymi enzymy.

To punkt wyjścia do tworzenia kilku innych aminokwasów, między innymi lizyny, treoniny i metioniny. Łączy więc budowę białek z szerszą gospodarką azotem w roślinie.

Jej ilość w roślinie często rośnie, gdy zaczyna brakować wody. Wytwarzanie i rozkład proliny pomagają komórkom dostosować przemiany do takich warunków i utrzymać równowagę reakcji utleniania.

Współpracuje z seryną w fotorespiracji, procesie powiązanym z fotosyntezą. Wchodzi też w skład glutationu, jednego ze związków pomagających komórkom kontrolować reakcje utleniania.

Jest jednym z elementów, z których roślina składa białka. Należy do aminokwasów rozgałęzionych, których rozkład może dostarczać energii, gdy brakuje cukrów, na przykład podczas długiego okresu ciemności.

Roślina wykorzystuje ją do budowy białek. Może też przekształcić ją w izoleucynę, więc te dwa aminokwasy są połączone wspólnym szlakiem przemian.

Wchodzi w skład białek i należy do tej samej grupy co leucyna oraz walina. Jej rozkład może zasilać przemiany energetyczne, kiedy roślinie brakuje łatwo dostępnego paliwa w postaci cukrów.

To kolejny aminokwas rozgałęziony wykorzystywany do budowy białek. Roślina może również go rozkładać i wykorzystywać powstałe związki w przemianach energetycznych.

Jest składnikiem białek, ale jej rola na tym się nie kończy. Związki powstające podczas jej przemian uczestniczą także w naturalnych reakcjach obronnych roślin.

Roślina używa jej do budowy białek i wytwarzania poliamin. Poliaminy to niewielkie związki uczestniczące między innymi we wzroście i odpowiedzi komórek na trudne warunki.

Łączy przemiany azotu z przemianami związków węgla. Badania pokazują jej udział w metabolizmie roślin podczas niedoboru tlenu i po jego ustąpieniu, co ma znaczenie na przykład przy zalaniu korzeni.

Wchodzi w skład białek potrzebnych roślinie do codziennego funkcjonowania. Badania nad roślinami z zaburzoną produkcją histydyny pokazują, że jej prawidłowe wytwarzanie jest potrzebne do wzrostu i rozwoju.

Jest materiałem wyjściowym do tworzenia wielu związków fenolowych. Należą do nich składniki ligniny, która usztywnia ściany komórkowe, oraz liczne związki uczestniczące w ochronie tkanek.

Oprócz budowy białek dostarcza materiału do wytwarzania tokoferoli, czyli związków z grupy witaminy E. Tokoferole pomagają chronić tłuszczowe składniki komórek przed utlenianiem.

To aminokwas zawierający siarkę, potrzebny do budowy białek. Powstaje z niej także związek wykorzystywany do produkcji etylenu, hormonu uczestniczącego między innymi w dojrzewaniu i starzeniu się roślin.